หมอบูรณ์ ประกันสังคม

โอเคค่ะซิส! มาอัปเดตบทความตามคำขอ กับหัวข้อที่เราเลือกไว้ พร้อมเจาะลึกกันอีกนิดว่าระหว่าง "ยาว" กับ "อวบ" เนี่ย อะไรมันสำคัญหรือสร้างอิมแพ็คได้มากกว่ากัน โดยอ้างอิงจากวงเมาท์ของเจนกับอาร์ตี้ และข้อมูลสถิติที่เรามีกันค่ะ! หัวข้อ: ยาว หรือ อวบ? สรุปจากวงเมาท์เพื่อนซี้ (สาวแท้ & เกย์) เรื่อง 'ไซส์' ที่ใช่สำหรับคุณ! (ณ คาเฟ่เจ้าเดิม เพิ่มเติมคือความสงสัยที่ยังไม่เคลียร์...) เจน: อาร์ตี้... หลังจากที่เราเมาท์กันวันนั้น ฉันก็ยังอดคิดไม่ได้อยู่ดี ตกลงระหว่าง "ความยาว" กับ "ความอวบ" ของน้องชายเนี่ย ถ้าให้เลือกหรือให้น้ำหนักจริงๆ อะไรมันสร้างความ "ว้าว" หรือความ "ฟิน" ได้มากกว่ากันแน่แก? มันต้องมีสิ! อาร์ตี้: (ยกนิ้วชี้ขึ้นอย่างมีเลศนัย) คำถามดีค่ะเพื่อนสาว! มันเป็นประเด็นที่ถกเถียงกันตลอดกาลจริงๆ นั่นแหละ อย่างที่เคยว่าไป "ยาว" มันให้ฟีลลิ่งเรื่องความลึก การเข้าถึงจุด G-Spot หรือ P-Spot อะไรก็ว่าไป ส่วน "อวบ" หรือความหนาเนี่ย มันให้เรื่องความแน่น แรงเสียดสี ความรู้สึกเต็มไม้เต็มมือ แต่ถ้าจะให้เอนเอียงว่...

สวัสดีเพื่อน! เคยสงสัยไหมว่าพวกเราคนเวียดนามเนี่ย นอกจากในประเทศเวียดนามแล้ว ไปอยู่ที่ไหนกันเยอะๆ บ้าง? เราเห็นคนไทยหลายคนก็สนใจเรื่องนี้เหมือนกันนะ จริงๆ แล้วพวกเรากระจายไปอยู่ทั่วโลกเลย! วันนี้เราในฐานะเพื่อนคนเวียดนาม (สมมตินะ 😊) อยากจะเล่าให้ฟังคร่าวๆ ว่าส่วนใหญ่พวกเราไปปักหลักสร้างชีวิตกันที่ประเทศไหน เพราะอะไรบ้าง ลองดูตารางนี้เป็นไอเดียก่อนนะ ตารางชาวเวียดนามในต่างประเทศ (ปรับปรุงล่าสุด รวมลาวและไทย) หมายเหตุและคำอธิบาย:  * * ตัวเลขเหล่านี้เป็น ค่าตัวแทนตัวเดียว ที่เลือกมาจากสถิติล่าสุดที่มี หรือค่ากลางของช่วงประมาณการที่พบบ่อย ไม่ใช่ค่าเฉลี่ยจากการคำนวณ และยังคงไม่แม่นยำ 100%  * ** กัมพูชา: ตัวเลข 500,000 เป็นค่ากลางที่มักใช้อ้างอิง แต่สถานการณ์จริงซับซ้อนและตัวเลขมีความไม่แน่นอนสูงมาก ควรใช้ด้วยความระมัดระวัง  * *** ไทย: ตัวเลข 85,000 เป็นค่ากลางที่คำนวณจากช่วงประมาณการ (70k-100k) เนื่องจากไม่มีตัวเลขทางการที่ชัดเจน ลำดับที่แสดง (~12) เป็นการประมาณการ เนื่องจากมี มาเลเซีย และ ลาว ที่มีจำนวนประชากรใกล้เคียงกันในอันดับที่ 10 ทำไมพวกเราถึงไปอยู่ประเทศเหล่านี้กันนะ?...

เพื่อนๆ เคยเห็นพี่ๆ รปภ. ตามตึก ตามหมู่บ้านไหม? เคยสังเกตป่าวว่าบางทีเจอหน้าเดิม เช้า สาย บ่าย เย็น ดึก... เอ๊ะ! พี่เขาได้กลับบ้านนอนบ้างไหมเนี่ย? พอได้ยินว่าบางคนทำวันละ 12 ชั่วโมง ไม่มีวันหยุด แล้วถ้าเพื่อนร่วมงานไม่มา ต้องโดน "ควงกะ" ลากยาวไป 36 ชั่วโมง... ฟังแล้วแบบ... เฮ้ย! จริงปะเนี่ย? คนนะไม่ใช่เครื่องจักร! แล้วพี่เขา "ทนได้ไง" วะ? คำถามแรกเลย: ทำไมพี่ๆ เขาถึงยอมทำ? เอาจริง มันก็มีหลายเหตุผลว่ะเพื่อน เท่าที่คุยๆ หรือสังเกตนะ:  * เรื่องปากท้องล้วนๆ: อันนี้เบสิกสุดเลย คือต้องกินต้องใช้ มีภาระครอบครัว งาน รปภ. อาจจะเป็นทางเลือกที่เข้าถึงง่ายสุด ถึงจะหนัก แต่ก็ยังได้เงิน ดีกว่าไม่มีเลยไง  * ทางเลือกอาจไม่เยอะ: บางคนอาจจะมีข้อจำกัดเรื่องวุฒิการศึกษา อายุ หรือทักษะ หางานอื่นยาก งาน รปภ. เลยเป็นเหมือนที่พึ่งหลัก  * ความเคยชิน?: บางทีทำมานานๆ ในระบบแบบนี้ มันก็อาจจะชิน (แม้จะเหนื่อยโคตรๆ) หรือบางทีบริษัทก็จัดคนมาแบบจำกัดจำเขี่ย ทำให้มันกลายเป็นเรื่อง "ปกติ" ในวงการไป (ซึ่งจริงๆ ไม่ควรปกติเลย!)  * ไม่รู้สิทธิ์ / ไม่กล้า: อันนี้ก็น่าเห็นใจ บางคนอาจจะไม่รู้ว่า...

สุขสันต์วันแรงงาน 1 พฤษภาคม ครับเพื่อนๆ พี่น้องผู้ใช้แรงงานทุกคน! วันนี้เป็นวันสำคัญของพวกเราชาวคนทำงาน ที่ต่างก็ทุ่มเทแรงกายแรงใจขับเคลื่อนเศรษฐกิจและสังคมนะครับ เลยอยากถือโอกาสพิเศษนี้ ชวนเพื่อนๆ มาคุยเรื่องที่มันโคตรจะสำคัญกับปากท้องเราที่สุด นั่นก็คือ "ค่าแรงขั้นต่ำ" นี่แหละ! มันไม่ใช่แค่ตัวเลขกลมๆ หรือเศษเงินในกระเป๋านะเพื่อน แต่มันคือหยาดเหงื่อ คือเวลา คือชีวิต คือค่าข้าว ค่าน้ำ ค่าเช่าบ้าน ค่าเทอมลูก และอีกสารพัดอย่างที่หล่อเลี้ยงเราและครอบครัว ไหนๆ วันนี้เป็นวันของเราแล้ว มาใช้เวลาสักนิด ย้อนดูเส้นทางค่าแรงในบ้านเรา กันหน่อยดีกว่า ว่ามันมีเรื่องราว มีการต่อสู้ มีการเปลี่ยนแปลงอะไรมาบ้าง ตลอดระยะเวลากว่า 20 ปี ผ่านนายกรัฐมนตรีมาถึง 11 ท่าน จนถึงคนปัจจุบัน "นายกฯ อิ๊งค์" (แพทองธาร ชินวัตร) เปิดมหากาพย์ค่าแรง: จากยุคร้อยกว่าบาท สู่หลักสี่ร้อย... และสงครามค่าครองชีพ  * ยุคเริ่มต้นที่ต้องกัดฟันสู้ (ประมาณ พ.ศ. 2540 - 2544: นายกฯ ชวลิต, นายกฯ ชวน สมัย 2): ใครทันยุคนั้นคงจำได้ ค่าแรงเรายังแค่ ร้อยต้นๆ ถึงร้อยกลางๆ (ประมาณ ฿130 - ฿162) เท่านั้น! ยิ่งมาเจอ วิกฤตต้มยำ...

ท่านเจ้าของกิจการ หรือผู้บริหารบริษัท รปภ. ครับ ทุกวันนี้เราคุ้นเคยกับการจ้าง รปภ. ทำงานกะละ 12 ชั่วโมงกันเป็นส่วนใหญ่ เพราะคิดว่าใช้คนน้อยกว่า น่าจะประหยัดกว่า แต่ท่านทราบหรือไม่ว่า กำลังจะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญที่อาจกระทบต้นทุนและความยุ่งยากของท่านโดยตรง? ระบบ 12 ชั่วโมง ที่ทำกันอยู่ มีปัญหาอะไรซ่อนอยู่บ้าง?  * รปภ. เหนื่อยล้า: ทำงานยาวนาน พักผ่อนน้อย มีโอกาสหลับยาม ทำงานพลาด เสี่ยงต่อความปลอดภัยในพื้นที่ของลูกค้า และสุขภาพของ รปภ. เองก็แย่ลง  * หาคนแทนยาก: เวลา รปภ. ลาป่วย ลากิจกะทันหัน ท่านเจอปัญหาหาคนแทนไม่ได้ สุดท้ายก็ต้องบังคับคนที่อยู่ให้ "ควงกะ" 24 ชั่วโมง หรือถึง 36 ชั่วโมงใช่ไหมครับ? แบบนี้อันตรายมาก  * เสี่ยงเรื่องกฎหมาย OT: ที่ผ่านมา ท่านอาจจะไม่ได้จ่ายค่าล่วงเวลา (OT) หรือจ่ายไม่ถูกต้องตามกฎหมาย ซึ่งก็มีความเสี่ยงอยู่แล้ว เตรียมตัว! กฎหมายใหม่กำลังจะมา (บังคับใช้ เมษายน 2569) มี "กฎกระทรวง" ใหม่ ที่ประกาศแล้ว และจะมีผลบังคับใช้ในเดือนเมษายน 2569 กำหนดว่า การทำงานเกิน 8 ชั่วโมงต่อวัน ต้องจ่ายค่าล่วงเวลา (OT) ในอัตรา 1.25 เท่า ของค่าจ้างปกติ และถ้าทำ...

หลายคนอาจสงสัยว่า คนต่างด้าวที่ถือบัตรประจำตัวต่างๆ ในประเทศไทย โดยเฉพาะบัตรสีขาวที่เลขประจำตัวขึ้นต้นด้วยเลข 0 หรือบัตรสีชมพูที่ขึ้นต้นด้วยเลข 6, 7 หรือ 8 สามารถทำงานเป็นพนักงานรักษาความปลอดภัย (รปภ.) ได้หรือไม่? บทความนี้จะพาไปหาคำตอบจากมุมมองของกฎหมายไทยกันครับ กฎหมายหลักที่ต้องรู้: พ.ร.บ. ธุรกิจรักษาความปลอดภัย พ.ศ. 2558 กฎหมายฉบับนี้เป็นหัวใจสำคัญในการควบคุมธุรกิจและอาชีพ รปภ. ในประเทศไทย  มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างมาตรฐานและความน่าเชื่อถือให้กับวงการนี้  โดยกำหนดว่าใครก็ตามที่จะเป็น "พนักงานรักษาความปลอดภัยรับอนุญาต" ต้องมีใบอนุญาตเฉพาะที่เรียกว่า ธภ.7  คุณสมบัติสำคัญที่สุด: ต้องมี "สัญชาติไทย" มาตรา 34 ของ พ.ร.บ. ฉบับนี้ ระบุคุณสมบัติของผู้ที่จะขอใบอนุญาต รปภ. ไว้อย่างชัดเจน  และข้อแรกที่สำคัญที่สุดคือ ต้องมีสัญชาติไทย  นี่คือกฎเหล็กที่ไม่สามารถต่อรองได้ ทำให้โดยหลักการแล้ว คนต่างด้าวไม่สามารถขอใบอนุญาต ธภ.7 ได้  นอกจากสัญชาติไทยแล้ว ยังมีคุณสมบัติอื่นๆ เช่น อายุ 18 ปีขึ้นไป จบการศึกษาภาคบังคับ และผ่านการอบรมหลักสูตร รปภ. ที่ได้รับการรับรอง  รวมถึ...

  (บทความวิเคราะห์ประเด็นร้อน ณ วันที่ 28 เมษายน 2568 กรุงเทพมหานคร) ร้อนแรงยิ่งกว่าอากาศเดือนเมษา! คงหนีไม่พ้นประเด็นข้อเสนอ "3 ขอ" จากผู้ประกันตน ที่เรียกร้องให้มีการปรับแก้ พ.ร.บ. ประกันสังคม เพื่อเพิ่มทางเลือกในการจัดการเงินชราภาพของตัวเอง ได้แก่ ขอเลือก (รับบำเหน็จหรือบำนาญ), ขอคืน (เงินสมทบบางส่วนก่อนเกษียณ) และ ขอกู้ (เงินโดยใช้เงินชราภาพค้ำประกัน) ข้อเสนอเหล่านี้จุดประกายความหวังให้ผู้ประกันตนจำนวนมากที่กำลังเผชิญปัญหาปากท้อง หรือต้องการความคล่องตัวทางการเงิน แต่ในขณะเดียวกัน ก็สร้างความกังวลอย่างหนักต่อเสถียรภาพของกองทุนประกันสังคมในระยะยาว และอนาคตของผู้ประกันตนรุ่นต่อไป นี่คือสมรภูมิทางความคิดที่เดิมพันสูงยิ่ง! บทความนี้จะพาคุณไปเจาะลึกแต่ละ "ขอ" แบบถึงพริกถึงขิง ชวนตั้งคำถาม และเปิดพื้นที่ให้ทุกคนมาร่วมวิพากษ์วิจารณ์ว่า ตกลงแล้ว... ใครจะได้? ใครจะเสีย? และใครต้องรับผิดชอบ หากข้อเสนอเหล่านี้กลายเป็นจริง? 1. ขอเลือก: บำเหน็จก้อนโต หรือ บำนาญตลอดชีพ? อิสระทางการเงิน หรือ หายนะระยะยาว?  * เสียงเรียกร้อง: ทำไมต้องบังคับรับบำนาญ? ผู้ประกันตนที่ส่งเงินครบ 180 เ...